
Oliwskie organy są wyjątkowe - zarówno ze względu na dźwięk jak bardzo specyficzny układ konstrukcyjny. Wystarczy podejść odpowiednio blisko aby rokokowy prospekt (czyli widoczna część instrumentu) zmnieniał wygląd z każdym krokiem! Główna nawa Katedry Oliwskiej jest bardzo wąska, co wymusiło ułożenie instrumentu wzdłuż ścian budowli i wokół okna, a nie w znacznie częściej spotykanej prostopadłościennej skrzyni. Żadne zdjęcie nie jest w stanie oddać tego stereoskopowego efektu - można się o tym łatwo przekonać zasłaniając jedno oko w trakcie patrzenia na instrument.
Koncert świateł

Centralne miejsce instrumentu zajmuje duże okno z witrażem. Ze względu na położenie Katedry, każdego popołudnia zachodzące słońce daje prawdziwy koncert świateł, grając tysiącami barw i odcieni na rzędach piszczałek. Ciemne drewno prospektu potęguje dramatyzm tego spektaklu.
Ukryte detale

Wiele fragmentów prospektu organów wielkich jest prawie niewidoczne z poziomu podłogi i odkrywa swoje piękno dopiero w dużym zbliżeniu. Uwagę zwracają zwłaszcza figury pod samym sklepieniem oraz anielski chór okalający okno w głębi.
Grające figury Oliwskie organy słyną z figur poruszających trąbami, wirujących słońc i gwiazd. Są one uruchamiane w trakcie koncertu ze stołu gry. Przy dzisiejszym stanie techniki takie ruchome figury nie wydają się niczym więcej jak ciekawostką, pamiętajmy jednak, że cały instrument zbudowano w XVIII wieku, kiedy to nie było jeszcze elektryczności, silników, przełączników. Można się domyślać, że wymagało to pokonania niemałych problemów natury mechanicznej, zwłaszcza wziąwszy pod uwagę wielkość całego instrumentu. {jgxtimg src:=[images/stories/witraz_swiatlo.jpg] width:=[320]}
|